معرفی رمان جدید جان گرین Turtle All The Way Down

0 4
  • تاریخ : ۱۳۹۷/۹/۲۴
امتیاز دهید
امتیاز 4.75 تعداد رای 6

معرفی رمان جدید جان گرین Turtle All The Way Down

رمان Turtle All The Way Down نوشته John Green

 

"مشکل پایان های خوش همیشه این است که یا واقعا هیچ پایان خوشی ندارند و یا اصلا به یک پایان مشخص نمی رسند؛ چرا که در زندگی واقعی، برخی چیزها خوب می شوند و برخی چیزها رو به وخامت می روند. و در پایان، نیز ادم می میرد".

- جان گرین

 

به جهان خاص و منحصر بفرد نوجوانان خوش آمدید

ادبیات نوجوانان YA به سبکی از داستان ها گفته می شود که برای خوانندگان نوجوان منتشر شده است. کتابهای YA معمولا برای خوانندگان 12 تا 18 ساله منتشر می شود . در حالی که این سبک به نوجوانان اختصاص دارد،  امروزه تقریبا نیمی از خوانندگان ادبیات YA بزرگسال هستند.  موضوع و درون مایه داستان های نوشته شده در این سبک با مسائلی چون سن و تجربه شخصیت اصلی در ارتباط است. بیشتر ژانرهای موجود در YA از گستردگی بسیاری برخوردار بوده و در بر گیرنده اثار بسیاری است که در دسته ادبیات بزرگسال نیز یافت می شود. 
درون مایه های متداول در ادبیات نوجوان عبارتند از: دوستی، عشق اول، روابط و مسئله هویت. بیشتر مواقع، داستان ها بر چالش ها و مشکلات رایج و خاص دوره نوجوانی متمرکز است، که همین موجب شده است تا گاهی از این رمان ها به عنوان داستان های تربیتی یا داستان های بلوغ یاد کنند. 
ادبیات YA برای تسهیل انتقال بین رمان های کودکان و ادبیات بزرگسال و به عبارتی پر کردن شکاف بین دوره کودکی و بزرگسالی روی کار امد. در سال های اخیر، تنوع و گوناگونی به یکی از ویژگی های بارز و مهم رمان های نوجوان تبدیل شده است.

اولین فاتحان جهان نوجوانان چه کسانی بودند؟

تاریخچه رمان ها و ادبیات نوجوان به زمان و تاریخی باز می گردد که مفهوم دوره کودکی و نوجوانی برای نخستین بار شکل گرفت. یکی از نخستین نویسنده هایی که نوجوانان را به عنوان یک گروه مجزا و مستقل تعریف کرد، سارا تریمر بود. در سال 1802، او دوره نوجوانی را از سن 14 تا 21 سالگی توصیف کرد. سارا تریمر در نشریه ادبیات کودکان خود، با عنوان نگهبان آموزش و پرورش، عبارت "کتاب برای کودکان" (برای افراد زیر 14 سال) و "کتاب برای جوانان" (برای افراد بین 14 تا 21 سال) را معرفی کرد. این عبارت ها به یک مرجع معتبر برای خطابه قرار دادن ادبیات نوجوان تبدیل شد که هنوز کاربرد خود را حفظ کرده است. تاریخچه رمان ها و ادبیات نوجوان به زمان و تاریخی باز می گردد که مفهوم دوره کودکی و نوجوانی برای نخستین بار شکل گرفت. ادبیات قرن نوزدهم اثار بسیار در خوری را در بطن خود جای داده است. اثاری که گرچه لزوما برای خوانندگان نوجوان نوشته نشده است، اما در هر صورت خوانندگان نوجوان علاقه خاصی به آن اثار دارند.

از جمله اثار معروف قرن نوزدهم می توان رمان های مشهور زیر را بر شمرد:

 رمان خانواده سوئیسی رابینسون (1812) و رمان ویورلی اثر والتر اسکات (1814)، الیور توئیست (1838) و آرزوهای بزرگ (1860) نوشته چارلز دیکنز، کنت مونت کریستو نوشته الکساندر دوما (1844)، دوران مدرسه نوشته تام براون (1857)، آلیس در سرزمین عجایب نوشته لوئیس کارول (1865)، ماجراهای تام سایر (1876) و کتاب ماجراهای هاکلبری فین (1884) نوشته مارک تواین، فرزند ربوده شده نوشته رابرت لوئیس استیونسون (1886)، و کتاب جنگل نوشته ردیارد کیپلینگ (1894).

 

قرنی که گذشت...

در دهه 1950، دو رمان بسیار تاثیر گذار ناطور دشت (1951) و سالار مگس ها (1954) با این که در ابتدا برای مخاطب نوجوان منتشر نشده بودند، توجه خوانندگان انبوهی از این گروه را به خود جلب کرد. دهه 1960 دوره ای بود که نسل زیر 30 سال به یک مخاطب مهم و فراگیر تبدیل شد و پژوهش ها درباره دوره نوجوانی پا به عرصه وجود گذاشت. همچنین در این دهه، به جرات می توان ادعا کرد که ادبیات برای نوجوانان به یک صنعت مهم و سبک مستقل تبدیل شد. همین موضوع به گفت و گوها و گمانه زنی های بیشتری در مورد تجربیات نوجوانان و ایده و تفکرات جدید نویسندگان ادبیات نوجوان دامن زد. 
بسیاری از رمان های نوجوانان، به مسائل بلوغ و شکل گیری عواطف و احساسات در این دوره مهم از زندگی می پردازند. در این گونه داستان ها، خواننده با نوجوانی رو به روست که در حال ورود به دوره بزرگسالی است، و در این بین باید با یک سری مشکلات شخصی دست و پنجه نرم کند و نیز مسئولیت اقدامات و تصمیم های خود را بپذیرد. ادبیات YA اهداف مختلفی را دنبال می کند. این سبک خواندن لذت بخش داستان های مهیچ و به عبارتی کتاب خوانی را برای جوانان فراهم می کند، در حالی که تاکید بسیاری بر تجربیات زندگی واقعی و به تصویر کشیدن مشکلات به روشی اسان تر و درک کارکردهای اجتماعی است.

بسیاری از رمان های نوجوانان، به مسائل بلوغ و شکل گیری عواطف و احساسات در این دوره مهم از زندگی می پردازند. تجزیه و تحلیل رمان های YA بین سال های 1980 تا 2000، موجب پدید امدن هفتاد درون مایه و موضوع گسترده ادبی شد. رایج ترین درون مایه و موضوعاتی که در این داستان ها به ان پرداخته شده عبارتند از: دوستی، مشکلات، عشق و روابط جنسی، زندگی و نقش فرد در خانواده. دیگر درون مایه های رایج و متداول در حول محور بلوغ و شکل گیری احساسات و ورود به عرصه بزرگسالی دوران می کند؛ این شامل روایت هایی درباره هویت فردی، زندگی و مرگ و شخصیت است.

 

رمان زمین بر پشت لاکپشت ها Turtle All The Way Down


آزا هولمز یک دانش آموز دبیرستانی 16 ساله است که در ایندیاناپولیس زندگی می کند و با اختلال وسواس فکری دست و پنجه نرم می کند. او همیشه نگران این است که مبادا توسط C. diff الوده شده باشد، به همین خاطر به طور مداوم پینه ای تازه روی انگشت خود ایجاد می کند تا به اعتقاد خود پاتوژن ها را از انجا خارج کند. در طول این کتاب، آزا دو دوست نزدیک دارد: میچل ترنر، هنرمند با استعداد، و بهترین دوستش، دیزی رامیرز، که داستان تخیلی جنگ ستارگان را می نویسد.

"شاید تو کسی هستی که نمی توانستی باشی!"

یک روز در مدرسه دیزی متوجه می شود که راسل پیکت، یک میلیاردر و پدر یکی از دوستان قدیمی آزا، دیویس پیکت، هم زمان با تحقیق و بررسی گسترده برای یافتن جرایم و کلاه برداری ناپدید شده است. دیزی  برای دریافت یک جایزه 100000 دلاری برای پیدا کردن و دادن اطلاعات درباره پیکت به اداره پلیس به همراه ازا به جستجوی یک میلیاردر گمشده می پردازند. پس از جستجو و قایق رانی در سراسر رودخانه سفید و سرک کشیدن به اموال پیکت، آن ها توسط نگهبان امنیتی دست گیر شده و خیلی زود با دیویس پیکت ملاقات می کنند.

“ 🔈Tender, wise, and hopeful.” – The Wall Street Journal

پس از این ملاقات، دیویس و آزا با یکدیگر ارتباط صمیمی برقرار می کنند. در تلاش برای متقاعد کردن دو دختری که در حال تعقیب پیکت بزرگ هستند، دیویس به ازا 10000 دلار را از دارایی پدرش می دهد که ازا نیز ان را با دیزی شریک می شود. در همان زمان، دیزی وارد یک رابطه عاشقانه با میچل می شود. با گذشت زمان، آزا به این باور رسیده است که نمی تواند بر اضطراب و ترس خود غلبه کند و همین به مانعی برای داشتن یک رابطه عادی با دیویس تبدیل می شود. او پست های وبلاگ بسیار زیادی را از دیویس می خواند که در مورد احساساتش نسبت به ناپدید شدن پدرش و رابطه خود با ازا نوشته است.

“A wrenching and revelatory novel.”

— THE NEW YORK TIMES

ازا برای اولین یکی از اثار نوشته شده دیزی برای داستان جنگ ستارگان را می خواند. سپس، ازا متوجه می شود که دیزی از آن به عنوان یک جایگزین برای رابطه ناامید کننده اش با او استفاده کرده است. خیلی زود، روابط و دوستی ان دو بدتر می شود، و یک روز حین رانندگی به علت بحث و مشاجره جدی ازا با ماشین تصادف می کند و به شدت مجروح می شود. آزا چندین هفته در بیمارستان بستری می شود. وقتی که ازا بهبود می یابد، هر دو دوباره دوستی خود را نیز از سر می گیرند. اما همه چیز اینجا تمام نمی شود.....

🔈  A new modern classic.” – The Guardian

صفحاتی از متن کتاب

AT THE TIME I FIRST REALIZED I might be fictional, my weekdays were spent at a publicly funded institution on the north side of Indianapolis called White River High School, where I was required to eat lunch at a particular time—between 12:37 P.M. and 1:14 P.M.—by forces so much larger than myself that I couldn't even begin to identify them. If those forces had given me a different lunch period, or if the tablemates who helped author my fate had chosen a differ­ent topic of conversation that September day, I would've met a different end—or at least a different middle. But I was beginning to learn that your life is a story told about you, not one that you tell.

Of course, you pretend to be the author. You have to. You think, I now choose to go to lunch, when that  monotone beep rings from on high at 12:37. But really, the bell decides. You think you're the  painter, but you're the canvas.

Hundreds of voices were shouting over one another in the cafeteria, so that the conversation became mere sound, the rushing of a river over rocks. And as I sat beneath fluorescent cylinders spewing aggressively artificial light, I thought about how we all believed ourselves to be the hero of some personal epic, when in fact we were basically identical organisms colo­nizing a vast and windowless room that smelled of Lysol and lard.

I was eating a peanut butter and honey sandwich and drinking a Dr Pepper. To be honest, I find the whole process of masticating plants and animals and then shoving them down my esophagus kind of disgusting, so I was trying not to think about the fact that I was eating, which is a form of thinking about it.

Across the table from me, Mychal Turner was scribbling in a yellow-paper notebook. Our lunch table was like a long­ running play on Broadway: The cast changed over the years, but the roles never did. Mychal was The Artsy One. He was talking with Daisy Ramirez, who'd played the role  of my Best and Most Fearless Friend since elementary school, but I couldn't follow their conversation over the noise of all the others.

What was my part in this play? The Sidekick. I was Daisy's Friend, or Ms. Holmes's Daughter. I was somebody's something.

I felt my stomach begin to work on the sandwich, and even over everybody's talking, I could hear it digesting, all the bacteria chewing the slime of peanut butter-the students inside of me eating at my internal cafeteria. A shiver con­ vulsed throu gh me.

"Didn't you go to camp with him?" Daisy asked me.

"With who?"

"Davis Pickett," she said.

"Yeah," I said."Why?"

"Aren't you listening?" Daisy asked. I am listening, I thought, to the cacophony of my digestive tract. Of course I'd long known that I was playing host to a massive collection of parasitic organisms, but I didn't much like being reminded of it. By cell count, humans are approximately 50 percent mi­crobial, meaning that about half of the cells that make you up are not yours at all. There are something like a thousand times more microbes living in my particular biome than there are human beings on earth, and it often seems like I can feel them living and breeding and dying in and on me. I wiped my sweaty palms on my jeans and tried to control my breathing. Admittedly, I have some anxiety problems, but I would argue it isn't irrational to be concerned about the fact that you are a skin-encased bacterial colony.

                

جان گرین، نویسنده اثار سبز!

جان مایکل گرین، متولد 24 آگوست 1977، نویسنده، فیلم نامه نویس، تهیه کننده آمریکایی است. در سال ۲۰۰۶، او جایزه  Printz را برای رمان موفق در جست و جوی آلاسکا Looking for Alaska به دست اورد. رمان چهارم او به نام بخت پریشان The Fault in Stars در ژانویه 2012 رتبه یك فهرست پر فروش های نیویورك تایمز را از ان خود کرد. همچنین، در سال 2014 فیلمی بر اساس همین رمان ساخته شد و رتبه شماره یک باکس افیس را تصاحب کرد. در سال 2014، جان گرین در لیست صد شخص معروف و تاثیرگذار جهان قرار گرفت. فیلم دیگری نیز بر اساس رمان Paper Towns در تاریخ 24 ژوئیه 2015 بر روی پرده سینما رفت. بدون شک او یکی از برترین نویسندگان در زمینه رمان های عاشقانه و جوانان است.

آثار این نویسنده

 

 

John Green's Works….

علاوه بر رمان نویسی، جان گرین. به عنوان یک یوتیوبر و بلاگر نیز شناخته می شود در سال 2007، او با برادرش هانک گرین VlogBrothers راه اندازی کرد. از آن زمان، جان و هانک رویدادهایی مانند Project for Awesome و VidCon را راه اندازی کرده و در مجموع یازده مجموعه آنلاین و اموزشی در زمینه ادبیات، تاریخ و علوم ایجاد کردند، که در سال 2018 با چهارده مجموعه دیگر دنبال شد.
 

***Awards and Nominations***

Year

Award 
Ceremony

Work

Category

Result

2006

Michael L. Printz Award

Looking For Alaska

N/A

Won

2007

An Abundance of Katherines

N/A

Nominated (Honor)

2009

Edgar Allan Poe Award

Paper Towns

Best Young Adult Novel

Won

2010

Corine Literature Prize

Paper Towns

Young Adult Novel

Won

2012

Indiana Authors Award

N/A

National Author Award

Won

2013

Children's Choice Book Awards

The Fault in Our Stars

Teen Book of the Year

Won

2013

Los Angeles Times Book Prize

N/A

Innovator's Award

Won

2014

mtvU Fandom Awards

N/A

Visionary Award

Won

منبع:
به اشتراک بگذارید :

نظر دهید

گزارش