پولیتزر: می خواهم تاریخ ساز شوم!

0 1
  • تاریخ : ۱۳۹۷/۸/۳۰
امتیاز دهید
امتیاز 4.47 تعداد رای 3

پولیتزر: می خواهم تاریخ ساز شوم!

معرفی جایزه ادبی پولیتزر Pulitzer Prize

 

پولیتزر جایزه ای است که به دست اوردها و خدمات ارزنده در حوزه روزنامه، مجله، ادبیات و موسیقی به اثار برگزیده در ایالات متحده اعطا می شود. این جایزه در سال 1917 به خواست و اراده جوزف پولیتزر (متولد مجارستان) تاسیس شد که امروزه مراسم اهدای این جایزه در زمینه های مختلف توسط دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک برگزار می گردد. هر سال جایزه پولیتزر به بیست و یک بخش تعلق می گیرد. در بیست بخش، هر برنده یک گواهی نامه و جایزه نقدی معادل 15،000 دلار (که 10،000 دلار از سال 2017 افزایش یافته است) دریافت می کند. همچنین، به برنده بخش خدمات به عموم در بخش رقابتی روزنامه نگاری تنها یک مدال طلا تعلق می گیرد.

ناشر روزنامه جوزف پولیتزر پول خود را به دانشگاه کلمبیا برای راه اندازی یک مدرسه روزنامه نگاری و ایجاد جایزه ای در این راه وقف نمود. مبلغ اهدا شده برای جایزه و بورس تحصیلی 250،000 دلار بود. او چهار جایزه در زمینه روزنامه نگاری، چهار جایزه در زمینه نامه نگاری و نمایش نامه، یک جایزه در زمینه تحصیل و چهار بورس تحصیلی را بنا نهاد. پس از مرگ او، نخستین جایزه پولیتزر در تاریخ 4 ژوئن 1917 اهدا شد؛ امروزه این جایزه در ماه آوریل اهدا می شود. شیکاگو تریبون تحت کنترل کلنل مک کورمیک احساس کرد که جایزه پولیتزر تنها چیزی نیست جز تحسین متقابل جامعه و به هیچ عنوان لازم نبود خیلی جدی گرفته شود؛ از اغار مراسم اهدای جایزه تا سال 1961 در دوره ریاست مک کورمیک آن طور که باید مراسمی در خور برای رقابت اثار برگزار نشد.

جایزه پولیتزر به طور خودکار تمام کارهای صورت گرفته در رسانه را در نظر نمی گیرد، بلکه تنها اثاری مورد قبول واقع می شود که اساسا و به طور ارادی برای شرکت و ورود به عرصه رقابت اعلام حضور کرده باشند (هزینه ورودی برای هر بخش 50 دلار است.). اثار حداقل باید به یکی از دسته های خاص اهدای جایزه مرتبط باشد. هیچ اثری نمی تواند به راحتی به بخش های ادبیات و موسیقی ورود پیدا کند. همچنین، آثار می توانند در حداکثر دو یا سه دسته کاندید شوند.

هر سال صد و دو داور توسط هیئت مدیره انجمن جایزه پولیتزر انتخاب می شوند تا در بیست گروه برای بیست و یک بخش مختلف اهدای جایزه به بررسی و داوری اثار بپردازند؛ یکی از هیئت داوران در کنار داوری در بخش محول شده، در بخش عکاسی نیز به بررسی اثار می پردازد. بیشتر هیئت داوران شامل پنج عضو است. البته بخش های خدمات عمومی، گزارش تحقیقاتی، گزارش تفسیری، مقالات و اثار منتخب نوشتاری، به خودی خود دارای هفت عضو هستند؛ با این حال، تمام هیئت های داوران بخش های اهدای جوایز به کتب حداقل سه عضو دارند.

برای هر جایزه، هیئت داوران سه نامزد را بر می گزینند. هیئت داوران، با توجه به رای اکثریت از میان شرکت کنندگان اثر شایسته ای را انتخاب می کند. گاهی اتفاق می افتد که ان ها به کل از اثر کاندید شده صرف نظر کرده و یک اثر متفاوت را با رأی اکثریت 75 درصد انتخاب می کنند. هیئت داوران همچنین می توانند رای به اعطای جایزه ندهند. هیئت مدیره و داوران بخش روزنامه نگاری برای کار خود هیچ دستمزی دریافت نمی کنند؛ با این حال، اعضای هیئت داوران در بخش نامه نگاری، موسیقی و نمایش نامه برای همان سال مبلغ 2000 دلار و هر مدیر مسئول برگزاری مراسم نیز 2500 دلار دریافت می کند.
 

پولیترز ادبیات

جایزه پولیتزر در زمینه ادبیات یکی از هفت جایزه پولیتزر آمریکا است که سالانه در بخش های نامه نگاری، نمایش نامه و موسیقی و داستان نویسی اهدا می شود. این جایزه به داستانی تعلق می گیرد که توسط یک نویسنده متمایز آمریکایی نوشته شده باشد و ترجیحا داستان باید با زندگی آمریکایی مرتبط باشد. همچنین، این اثر باید در سال پیش منتشر شده باشد تا برای شرکت در مراسم به رسمیت شناخته شود. عنوان جایزه پولیتزر برای رمان، یکی از جوایز اصلی پولیتزر محسوب می شود؛ جایزه پولیتزر در سال 1917 با هفت بخش و جایزه افتتاح گردید، که چهار جایزه آن در همان سال اهدا شد.

به مدت 31 سال در بخش ادبیات و رمان نویسی، 27 بار جایزه اهدا شده است؛ در 69 سال اول تا سال 2016 در حیطه ادبیات داستانی 62 جایزه اهدا گردیده است. به مدت 11 سال هیچ رمانی این جایزه را دریافت نکرده است. جایزه پولیتزر هرگز تاکنون به دو نویسنده به صورت به اشتراکی تعلق نگرفته است. البته تا به امروز سه نویسنده توانسته اند دو جایزه در بخش ادبیات داستانی را به دست آورند: بوت تارکینگتون، ویلیام فاکنر و جان آپدایک.
 

سه چهره سر شناس برنده جایزه پولیتزر

ویت تان نون

ویت تان نون Viet Thanh Nguyen ) - 1971( رمان نویس ویتنامی آمریکایی است. او استاد مطالعات انگلیس، آمریکا و قوم شناسی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. اولین رمان این نویسنده به اسم همدرد The Sympathizer ، جایزه ی پولیتزر داستان نویسی را در سال 2016 از آن خود کرد. علاوه بر تدریس و نویسندگی، او یک منتقد برجسته در زمینه مطالعات فرهنگی در روزنامه لس آنجلس تایمز است.

رمان همدرد The Sympathizer اولین اثر این نویسنده‌ خوش ذوق و قریحه است. این کتاب علاوه بر جایزه‌ی‌ پولیتزر Pulitzer 2016، نامزد دریافت جایزه PEN/Faulkner Award for Fiction و جایزه International Dublin Literary Award نیز بوده است. همچنین، او جوایز شاخص زیر را نیز دریافت کرده است:

 Dayton Literary Peace Prize

 Carnegie Medal for Excellence in Fiction

 Edgar Award for Best First Novel

 Center for Fiction First Novel Prize

 Asian/Pacific American Award for Literature

بسیاری از مخاطبین عام و خاص و نیز منتقدین رمان همدرد او را یک شاهکار به یاد ماندنی تلقی می کنند. کتابی که در جان آدم ریشه می دواند و واقعیت های تلخ و خاطرات شیرین را در هم می امیزد. این اثر به شیوه ای جذاب و از دیدگاه یک جاسوس دو جانبه نوشته شده است. در این رمان به همه چیز پرداخته شده و صرفا خواننده فقط به شناخت شخصیت اصلی نائل نمی اید. در حقیقت، شخصیت اصلی پلی است برای شناخت بهتر دو جبهه جنگ ویتنام و آدم هایی که در این جنگ جان داده و قربانی شده اند. نویسنده با مهارت تمام نشان می دهد که هر دو جبهه در پی یک چیز هستند و عقاید یکسانی دارند اما صرفا با دو نام متفاوت به جنگ با یکدیگر گسیل شده اند.
 

کلسون وایتهد

کلسون وایتهد Colson Whitehead (-1969) نویسنده سیاه پوست امریکایی است. او تاکنون شش رمان منتشر ساخته که رمان راه آهن زیر زمینی معروف ترین آن است. رمان راه اهن زیر زمینی در سال 2016 کتاب ملی امریکا و جایزه ارتور سی کلارک را از ان خود کرد. علاوه بر این، رمان راه اهن زیر زمینی در سال 2017 توانست جایزه پولیتزر و مدال کارنگی را تصاحب کند و نیز نامزد دریافت جایزه من بوکر 2017 شود.

رمان راه اهن زیر زمینی تاریخی محتمل و جایگزین از زندگی کورا و سزار است که به عنوان دو برده در جنوب شرقی ایالات متحده در اوایل قرن نوزدهم مشغول به کار هستند. داستانی تکان دهنده از فداکاری برای رسیدن به ازادی و ارضا کردن خواست و میل درونی؛ داستانی از شجاعت و بی باکی دو برده که برای فرار از بند و رسیدن به رستگاری مسیر راه اهن زیر زمینی و راه های مخوفی را در پیش می گیرند.

آنتونی دوئر

آنتونی دوئر (-1973) نویسنده اهل ایالات متحده است. او بیشتر شهرت خود را مدیون رمان All the Light We Cannot See است. همچنین رمان "تمام نورهایی که نمی توانیم ببینیم" در سال 2014 جایزه Goodreads Chioce Awards و جایزه پولیزر را در سال 2015 از آن خود کرد. همچنین، این رمان مدال Andrew Carnegie Medal for Excellence in Fiction را نیز به دست آورد و فینالیست جایزه کتاب ملی امریکا شد و توانست بیش از شش ماه در صدر فروش جدول نیویورک تایمز باقی بماند. نوشتن این رمان ده سال زمان برده است.

علاوه بر این، او برای دیگر اثار خود تاکنون جوایز بسیاری را به دست آورده است:

  • Barnes & Noble Discover Prize, for The Shell Collector
  • Rome Prize from the American Academy of Arts and Letters and the American Academy in Rome
  • 2003: New York Public Library's Young Lions Fiction Award, winner, The Shell Collector
  • 2005, 2011: Ohioana Book Award for About Grace and Memory Wall, respectively
  • 2010: Guggenheim Fellowship
  • 2011: The Story Prize, winner, Memory Wall
  • 2011: Sunday Times EFG Private Bank Short Story Award, winner, 'The Deep

رمان تمام نورهایی که نمی توانیم ببینیم در زمان جنگ جهانی دوم و اشغال فرانسه رخ می دهد. یک دختر کور فرانسوی و پدرش، نگهبان موزه تاریخ طبیعی پاریس، با هجوم آلمان ها مجبور به ترک شهر می شوند و یکی از با ارزش ترین و شاید خطرناک ترین جواهرات موزه را نیز با خود حمل می کنند. داستان کتاب درباره تقابل سرنوشت و مسیر زندگی این دختر کور با یک سرباز المانی به نام ورنر است که اتفاقات عجیب و تکان دهنده ای را به همراه دارد.

منبع:
به اشتراک بگذارید :

نظر دهید

گزارش